TYPISCH INGE.? DE TOP 5. “Oprechtheid. Dat is mijn uitgangspunt in het leven. Dat houd in dat ik zeg wat ik meen, en doe wat ik zeg. Maar ook vooral oprecht leven. Niet te veel afwachten maar het onderste uit de kan halen en gevoelens uitspreken. Oprecht doordringen tot mijn dierbaren, passievol dromen najagen, en oprecht achter de dingen staan die ik doe. Ik vind het belangrijk om betrouwbaar te kunnen zijn. Zowel tegen mezelf als tegen anderen. Weten wat je aan me hebt. Vrienden noemen me ook betrouwbaar en dat vind ik waardevol.

Ook vinden ze me ambitieus, eigenzinnig, ruimdenkend en nieuwsgierig. Dat past ook wel bij een Cultureel Antropologe die naar Manchester is gegaan om daar de master Visuele Antropologie te gaan doen.

DE LIEFDE VOOR VERHALEN, VIDEO EN FOTOGRAFIE. “Ik vind het fijn om de diepte van het leven in te duiken. Daar is voor mij die oprechtheid, het pure, te vinden. Als mensen hun maskers af zetten en je echt toelaten, dan komen de verhalen op tafel. En wat luister ik graag! Vroeger vond ik sprookjes al zo fantastisch, en daarop voortbouwend ben ik op latere leeftijd folklore ontzettend interessant gaan vinden. Verhalen die samenlevingen van mond op mond hebben overgeleverd, om de wereld om hen heen enigszins te begrijpen (dit schrijft de antropologe in me).

‘Maar verhalen zitten in iedereen! Als ik op straat loop, zou ik het liefste iedereen staande willen houden en aanhoren over hun leven.’

Ik vind het heerlijk om achterover geslagen te worden door de wendingen die het leven kan nemen. Je kunt het nog zo gek bedenken, de realiteit is veel puurder en rauwer. Dat oprechte, menselijke, dat doet me keer op keer verbazen en is daarom fantastisch om tegen aan te lopen. Bijna verslavend. Ik probeer zelf tot die laag door te dringen bij mensen. Niet kosten wat kost. Maar toch hebben veel mensen de neiging of behoefte om bij mij hun verhaal te doen. Die oprechte interesse, en door zelf mijn menselijke kant te tonen, laten anderen tegenover mij heel snel hun muren zakken. Hier zal ik altijd met respect mee omgaan. Het is niet mijn intentie om sensatie te halen uit andermans oprechtheid. Samen zetten we een sterk verhaal neer.

Film speelt voor mij hierin een grote rol. Ik ben altijd al visueel ingesteld. Vroeger uitte ik me met beeldende gedichtjes. Visualiseren is mijn manier om de wereld te analyseren en te begrijpen, maar ook om bepaalde kanten te belichten en waarheden in het midden te laten. Sinds mijn master kan ik mijn fascinatie voor de culturele mens uiten in beeldmateriaal. Op die manier spreken mijn gedachten-kronkels nog meer tot de verbeelding, en hoop ik anderen ook te kunnen enthousiasmeren over de medemens. Ik deed een kleine vreugdedans toen ik mijn diploma in ontvangst had genomen.”

DRIJFKRACHT? “Het aanpakken zit in mijn bloed. Mijn ouders zijn van het ondernemen, en zelf heb ik ook altijd gewerkt voor wat ik in mijn hoofd haalde. Ik ben behoorlijk eigenwijs, en werk dan ook graag volgens mijn eigen regeltjes en ideeën. Mijn uiteindelijke droom is zelfstandig documentaire maakster zijn, die de grenzen van het leven opzoekt.

De menselijke en verschillende kanten van conflicten in beeld brengen, bijvoorbeeld. Ik schrik niet van extremen, en word hier juist door aangetrokken. De rauwe kant van het leven trekt me, en ik ga graag een stap verder dan de meeste durven.

LOOKS MET EEN RAUW RANDJE. “Het rauwe herken ik terug in mezelf. Ik straal uit dat ik mijn mannetje wel sta en ik kan echt een harde zijn. Regelmatig krijg ik te horen dat mijn uitstraling behoorlijk intimiderend is, maar dat ik tegelijkertijd juist een zachtaardig persoon ben met een klein hartje. Die combi siert me denk ik. En dat is ook waar de tatoeage op mijn arm voor staat. Het is een distel. Mijn favoriete plant.

‘Deze plant is lekker wild, en groeit waar die maar wil. Hij is stekelig, maar ik vind zijn bloem echt prachtig. Zo zie ik mezelf ook.’

Een stoere meid die misschien op het eerste gezicht wat afschrikt maar ik kan mijn kinderlijke enthousiasme voor het leven en mijn overvloed aan liefde voor de mensen om mijn heen niet verbloemen. Ik heb voorlopig nog vier andere tattoos. Een kompas op mijn arm verscheen een aantal weken na mijn eerste grote internationale onderneming. Ik had 7 maanden in Mexico gewoond en geleerd dat ik van mezelf op aan kan. Dit is tot nu toe mijn meest ‘wereldse’ moment geweest en ik leerde kanten van mezelf kennen waar ik heel trots op ben.

De tattoo symboliseert dat waar ik ook heen waai, ik altijd wel mijn weg vind. Mijn weg vond ik ook tijdens de pelgrimage naar Santiago de Compostela die ik afgelopen zomer heb gelopen. Voor mijn afstudeerproject heb ik een korte documentaire gemaakt over deze reis waarvoor ik zelf ook 800 kilometer te voet heb afgelegd. Het symbool van de pelgrimage, een jakobsschelp, wijst pelgrims de weg en heb ik aan het einde van de tocht op mijn rechtervoet laten zetten. Op mijn enkel draag ik sinds kort het Inguz teken. Mijn naam is afgeleid van dit Vikingsymbool dat staat voor ‘’waar een wil is, is een weg”. Een houding die mij mijn hele leven al eigen is. Bovendien noem ik mezelf regelmatig een Viking. Dus het plaatje klopt volledig voor me. Verder sieren de woorden: “Get rhythm when you get the blues”, gezongen door Johnny Cash, mijn ribben, en herinneren ze me dansend door het leven te gaan.

BALANS? “Routine komt niet voor in mijn woordenboek. Ik hou er van als elke dag er anders uit ziet voor me. De dagen vervliegen al zo snel, en ik ben en blijf me graag bewust van de zon die elke dag opkomt en de avonturen die me iedere dag weer te wachten staan. Druk ben ik met van alles. Sinds een maand of drie ben ik terug in Tilburg, en er kwam het nodige kijken bij het me weer settelen. Op het moment heb ik volledig mijn plekje gevonden in een kamertje in het centrum, sta ik zo’n vijf keer per week in de sportschool, gaat een groot deel van mijn aandacht naar mijn kersverse relatie, werk ik 4 dagen per week bij een productiebedrijf en daarnaast wat uren bij restaurant Heaven’s Kitchen, maak ik tijd vrij voor vrienden en familie, heb ik regelmatig motorrijlessen, gaan er wat filmprojecten van start, en begeef ik me graag af en toe op dansvloeren.


Dat kost een hoop energie, maar uit het doen van wat ik leuk vind haal ik ook een hoop energie. Tegenwoordig weet ik op tijd op te merken wanneer het me te veel wordt en dan trek ik me even terug. Het heeft wel even geduurd voordat ik dit geleerd heb, vraag maar aan mijn vader.”

GELOVIG? Ik noem mezelf niet religieus, maar ik geloof wel dat er meer is dan we kunnen zien. Tijdens de pelgrimage naar Santiago de Compostela ben ik mezelf een aantal keer tegengekomen. Eén van de lessen die ik eruit gehaald heb, is dat het niet altijd in mijn macht ligt om dingen volgens mijn plan te laten verlopen en dat het daadwerkelijke verloop van situaties soms veel beter is dan ik me had kunnen voorstellen. Ik ben daardoor overtuigd geraakt van een soort blind vertrouwen dat alles altijd wel een weg zal vinden, maar niet zonder je energie in je dromen te steken. Een lifequote van me is dan ook

“Fortune favors the bold”.

Ik prijs mezelf erg gelukkig met wie en wat ik om me heen heb en de kansen die ik krijg en grijp. Maar geluk komt niet aanwaaien en je zult zelf je kansen ook moeten creëren.

VUL AAN. OOIT GA IK … “De wereld over op een motor, bepakt met niet veel meer dan een camera. Ik heb zomaar het idee dat dat niet al te lang gaat duren.”

Met mijn lieve mama!